Opis

Oto fragment Potopu przytoczony przez Donnelly’a:

Rozdarli powierzchnie ziemi jak… Zniszczyli żywe istoty na powierzchni Ziemi. Straszliwy potop ludzkości wzrósł aż ku (niebu). Brat nie widział już brata. Ludzie przestali się rozpoznawać. W niebie bogowie zlękli się nawałnicy wodnej i szukali schronienia. Wznieśli się ku niebu Anu. Bogowie leżeli bez ruchu, przyciśnięci jeden do drugiego jak psy. Isztar zawodziła jak dziecko, a wielka bogini wygłosiła swą mowę:

– Oto ludzkość obróciła się w muł, i oto nieszczęście, które zapowiedziałam w obecności bogów. Dla zła oznajmiłam straszliwa kare dla ludzi, którzy są moi. Ja jestem matka, która wydała ludzi na świat, i oto jak ławica ryb napełniają morze. A bogowie, z powodu tego, co czynią archaniołowie otchłani, płaczą wraz ze mną.

Bogowie siedzieli na swych miejscach we łzach, i mieli usta zamknięte, rozważając na temat tego, co ma nadejść.

…

Są książki, które się czyta. I są książki, które uruchamiają śledztwo. Atlantyda – Świat przed potopem Ignatiusa Donnelly’ego należy właśnie do tej drugiej kategorii.

To nie jest zwykła opowieść o zaginionym lądzie. To książka, która już w XIX wieku postawiła pytania, do których później wracali Erich von Däniken, Zecharia Sitchin, David Hatcher Childress, a także Louis Pauwels i Jacques Bergier w Poranku magów. Zanim narodziła się współczesna fala zainteresowania paleoastronautyką, pradawnymi bogami, utraconą wiedzą i ukrytą historią ludzkości, Donnelly próbował połączyć rozsypane fragmenty tej samej układanki.

Gdy jego dzieło ukazało się w 1882 roku w Nowym Jorku, było czymś znacznie więcej niż literacką ciekawostką. Było próbą rekonstrukcji najstarszej pamięci świata. Donnelly zbierał mity, symbole, języki, ruiny, legendy, obrzędy, ślady dawnych katastrof i podobieństwa między cywilizacjami rozsianymi po obu stronach oceanu. Nie pisał jak fantasta, lecz jak człowiek prowadzący dochodzenie. Szukał wspólnego źródła dla Egiptu, Ameryki prekolumbijskiej, Grecji, Fenicji i Indii. I właśnie dlatego jego książka do dziś robi tak silne wrażenie — bo czytelnik ma poczucie, że obcuje nie z fikcją, lecz z wielką hipotezą dotyczącą samych fundamentów naszej cywilizacji.

To z Donnelly’ego wyrasta późniejsza wyobraźnia XX i XXI wieku. U niego znajdujemy pierwotny impuls, który później rozwinęli autorzy piszący o bogach, nauczycielach ludzkości, zaginionych kontynentach, pradawnej technologii i wiedzy przekraczającej oficjalną historię. Däniken zmienił język i zamiast bogów mówił o przybyszach z kosmosu. Sitchin rozbudował wątki o dawnych istotach ingerujących w dzieje człowieka. Childress poszedł tropem zaginionych cywilizacji i tajemnic archeologii. Pauwels i Bergier połączyli podobne intuicje z ezoteryką, nauką i herezją myślenia. Ale źródłowe pytanie było już tutaj: czy nasza przeszłość jest znacznie starsza, większa i bardziej zagadkowa, niż wolno nam było przypuszczać?

Dlatego ta książka jest tak ważna. Nie tylko jako klasyka. Nie tylko jako osobliwość. Lecz jako tekst założycielski całego nowoczesnego nurtu poszukiwań alternatywnej historii świata.

Co równie istotne — nigdy wcześniej nie przełożono jej na język polski. To samo w sobie daje do myślenia. Dlaczego dzieło, które wywarło tak ogromny wpływ na późniejsze pokolenia badaczy, pisarzy, ezoteryków i tropicieli tajemnic, przez tyle lat pozostawało poza zasięgiem polskiego czytelnika? Dlaczego czytelnik w Polsce miał poznawać jedynie późniejsze interpretacje, uproszczenia i komercyjne przetworzenia, zamiast sięgnąć do źródła? Dziś wreszcie można wrócić do początku i zobaczyć, od czego naprawdę zaczęła się ta wielka opowieść.

Atlantyda – Świat przed potopem to książka dla tych, których nie satysfakcjonują gotowe odpowiedzi. Dla tych, którzy chcą samodzielnie wejść w świat dawnych tajemnic, porównań, poszlak i śladów prowadzących ku utraconej cywilizacji. Dla czytelników Dänikena, Sitchina, Childressa, Hancocka, Pauwelsa i Bergiera będzie to lektura obowiązkowa — bo pokazuje pierwsze wielkie źródło nurtu, który do dziś rozpala wyobraźnię milionów.

To nie jest książka o jednej wyspie. To książka o pamięci ludzkości. O śladach po wielkim świecie, który mógł istnieć przed znaną nam historią. O katastrofie, która miała zmienić bieg dziejów. I o pytaniu, które nie przestaje powracać: czy naprawdę wiemy, skąd przyszliśmy?

Zapraszamy do lektury książki Atlantyda – Świat przed potopem — dzieła odważnego, prowokującego i zaskakująco aktualnego. Jeśli chcesz dotrzeć do źródła idei, które później obiegły cały świat, ta książka jest punktem wyjścia.